اين مناطق تقريبا با سيستم قبيله‌اى اداره مىشد كه رؤساى قبايل مطابق قدرت و دلخواه خود رفتار مىكردند و ظاهرا مردم هم به اين نوع حكومتها عادت كرده بودند و آن‌را يك امر طبيعى مىدانستند . دائما اختلافاتى بين حكمرانان اين مناطق درمىگرفت از جمله بين محمد بن سعود حكمران درعيه و ابن دواس حاكم رياض جنگهايى اتفاق افتاد كه با انعقاد صلح ميان آن دو پايان پذيرفت « 1 » . عبد العزيز بن محمد محمد بن سعود پسرش عبد العزيز را به پيشنهاد محمد بن عبد الوهاب وليعهد خود قرار داده بود و او نخستين حكمران سعودى است كه براى خود وليعهد تعيين كرد و حكومت را براى فرزندانش ارثى نمود و اين مشابه عملى بود كه معاويه براى پسرش يزيد انجام داد و در واقع از حسنات محمد عبد الوهاب محسوب مىگردد . تصادفا نحوه زندگى ابن عبد العزيز و يزيد بن معاويه از چند جهت شبيه هم است :

--> ( 1 ) . رجوع كنيد به تأريخ نجد عبد اللّه فيليپى : 44 ، چاپ المكتبة الأهلية بيروت ، تأريخ آل سعود : 1 / 439 ، چاپ سوم ، آراء علماء السّنّة فى الوهابية : 82 ، كشف الإرتياب فى اتباع محمد عبد الوهاب : 12 و 43 ، الإمام العادل عبد الحميد خطيب : 1 / 3 ، عنوان المجد : 11 ، الدرر السّنّية زينى دحلان : 1 / 43 ، الفجر الصادق صدقى زهاوى : 16 و 23 چاپ مصر ، سال 1323 ه ، فتنة الوهابية زينى دحلان : 5 ، السّلفية بين اهل السّنّة و الإمامية آقاى محمد كثيرى : 307 .